تبلیغات
داغ داش(کوهنوردی)


صعود به قله امری اختیاری است درحالیكه فرود از آن اجباری است (اد ویستور)

درباره وبلاگ:


آرشیو:


آخرین پستها :


پیوندها:


پیوندهای روزانه:


نویسندگان:


ابر برچسبها:


آمار وبلاگ:



Admin Logo themebox

همایش پیاده روی دیدار ازقلعه تاریخی قزقلعه و حیات وحش منطقه

نوشته شده توسط:احمدرضا دودانگه
سه شنبه 4 بهمن 1390-11:21 ب.ظ

 

منطقه حفاظت شده باشگل

منطقه حفاظت شده باشگل با مساحت 26000 هكتار در هشت كیلومتری شمال غرب شهرستان تاكستان ، در محدوده دهستان " قاقازان " قرار دارد . این منطقه ی تپه ماهوری،  كم ارتفاع است كه از دشت شروع شده و به تدریج به طرف شمال و غرب ، ارتفاع آن افزایش می یابد . در پست ترین نقطه یعنی نواحی دشتی ، ارتفاع آن هزار متر بالاتر از سطح دریا است و در بلندترین نقطه كه قله " كوه پانچال " در شمال این منطقه است ، حدود 2128 متر از سطح دریا  ارتفاع دارد . مهم ترین كوه ها و ارتفاعات این منطقه " آق داغ" ، كوه " سفید "، كوه " قزقلعه "، كوه " چهل قز" ، " قازان داغ " و كوه " قره داش " است . از مهم ترین مناطق دشتی آن نیز می توان به دشت " قره باغ" ، " سیچانلو" ، " حسین آباد " و " قاسم آباد " اشاره كرد .

منطقه باشگل از نظر پوشش گیاهی دارای فلور ایران – تورانی است و شامل گونه های مختلف ، به ویژه گونه هایی از جنس گـَوَن ، سرپوشك ، پیاز، اسپرس (گیاهی است با ساقه ای به ارتفاع 30 تا 60 سانتی متر و برگهایش جفت جفت و دراز و نوك تیزند . گل هایش صورتی كمرنگ و میوه اش محتوی یك تخم است ) ، گل گندم ، ورك ، جو وحشی ، خارشتر ، تلخ بیان ، شیرین بیان و... است . منطقه باشگل با توجه به موقعیت خاص جغرافیایی دارای زیستگاه های متفاوتی است . قسمت های جنوبی آن زیستگاه آهو و بقیه ی نقاط این تپه ماهور ، زیستگاه  قوچ و میش است. به دلیل خالی از سكنه بودن تعداد زیادی از روستاهای این منطقه ، این ناحیه برای زیست حیات وحش بسیار مناسب بوده و علاوه بر آهو، قوچ و میش ، جانوران دیگری چون گرگ ، روباه معمولی ، شغال ، گراز و خرگوش دشتی نیز در آن زندگی می كنند.

قزقلعه(قلعه دختر)

 

قز قلعه در حولی ضیاء آباد از توابع شهرستان تاکستان روی تک کوهی سنگی قرار دارد و بر تمام نواحی اطراف مشرف است این قلعه از سه طرف به پرتگاه های مخوف منتهی می شود و تنها راه دسترسی به آن از راه جنوب است آثار باقی مانده از قلعه بسیار اندک است و نمی توان طرحی از ساختمان آن تصور کرد از آثار به جای مانده آن جرزهای یک چهار طاقی است که از سنگ و ساروج ساخته شده و طاق آن فرو ریخته است مشخص نیست که این چهار طاقی کدام قسمت بنا بوده و فقط می توان احتمال داد که محل تقاطع دو سرسرای ارتباطی و یا ورودی بنا بوده است. پایه های باقی مانده ستروگ این چهار طاقی ابعادی در حدود سه متر دارد در برخی از قسمت های این قلعه علاوه بر سنگ از آجر مانند آجر های دوره ساسانی نیز استفاده شده است.

 حیات وحش

بقیه تصاویر در ادامه


ادامه مطلب

نظرات() 
تاریخ آخرین ویرایش:سه شنبه 4 بهمن 1390 11:30 ب.ظ

آپا شر پا کیست

نوشته شده توسط:احمدرضا دودانگه
شنبه 17 دی 1390-08:41 ق.ظ

آپا شرپا ، مشهورترین فاتح اورست


آپا شِرپا، کوهنورد بزرگ، در کشور نپال یک قهرمان است. او رکورد اورست را شکسته، زیرا تا به حال ۲۰ مرتبه به قله‌ این بلندترین کوه زمین صعود کرده است.

مردمان بومی نپال را "شرپا" می‌‌نامند. آنها از ۵۰۰ سال پیش تا کنون در کوه‌ها زندگی می‌کنند. واژه‌ "شرپا" به معنی "مردمان شرق" است. امروزه حدود ۱۸۰ هزار شرپا در قسمت مرکزی و جنوبی هیمالیا ساکن هستند. در اصطلاح کوهنوردی "شرپا" به افرادی اطلاق می‌شود که در ازای دستمزد، به کوهنوردان اورست در حمل بارشان کمک می‌کنند.

ایستادن بر روی سقف دنیا برای "آپا شرپا" هنوز هیجان‌انگیز است

"آپا شرپا" نیز یکی از این افراد است. اما او نه تنها کوهنورد ماهری ا‌ست، بلکه توانسته رکورد اورست را بشکند و ۲۰ بار به قله‌ آن صعود کند. با وجود این، ایستادن بر روی سقف دنیا برای "آپا شرپا" هنوز بسیار جالب و هیجان‌انگیز است. او می‌گوید که در آن ارتفاع احساس می‌کند که در آسمان است. اما اگر کسی جثه‌ ظریف و یک متر و ۶۰ سانتی آپا شرپا را ببیند، گمان نمی‌کند که او در میان شرپاها به عنوان محبوب‌ترین کوهنورد محسوب می‌شود.

آپا شرپا در دهی در یک منطقه‌‌‌ نزدیک قله‌ اورست در ارتفاع ۳۸۰۰ متری به دنیا آمده است. اما او دقیقا تاریخ تولد خود را نمی‌داند، به احتمال زیاد او در سال ۱۹۶۰ میلادی به دنیا آمده است. زمانی که آپا شرپا ۱۲ سال داشت، پدرش درگذشت و او می‌بایست هزینه‌ زندگی مادر و ۵ خواهر و برادر خود را تامین کند.

"الهه اورست از من حفاظت می‌کند"

آپا شرپا پس از انجام کارهای مختلف، بالاخره تصمیم گرفت به عنوان یک "شرپا" فعالیت کند. آپا شرپا در سال ۱۹۹۰ برای اولین بار توانست به اورست صعود کند و پس از آن هر سال این صعود را تکرار کرد.

این کوهنورد بزرگ معتقد است که خدایی در قله‌ اورست از او حفاظت می‌کند و می‌گوید: «چومولونگ ‌ما، الهه اورست، در آنجا حافظ من است. ما تقریبا مثل دو دوست هستیم. من زیاد آن بالا بودم و تا به حال مشکلی نداشته‌ام».

اما با این که آپا شرپا رکورد اورست را دارد، همواره تاکید می‌کند که بالا رفتن از اورست امری بدیهی نیست: «اورست به هیچ وجه آسان نیست. اما من اکنون اعتماد به نفس بیشتری دارم و هر سنگ و صخره‌ اورست را می‌شناسم».

"تمام کار سخت بر دوش ما شرپاهاست"

وی می‌افزاید: «تمام کار سخت بر دوش ما شرپاهاست. بالا رفتن بدون بار خوش می‌گذرد و یک نوع ماجراجویی است».

به گزارش دویچه‌وله، در حال حاضر آپا شرپا در "سالت‌لیک‌سیتی" در ایالات متحده آمریکا زندگی می‌کند. فرزندان او در آنجا به مدرسه و دانشگاه می‌روند. او قصد دارد پس از تحصیل فرزندانش بار دیگر به زادگاه خود بازگردد.

آپا شرپا موسسه‌ای افتتاح کرده که از پروژه‌های تحصیلی منطقه‌ اورست حمایت می‌کند. این کوهنورد بزرگ قصد دارد تا زمانی که توانایی جسمانی‌اش اجازه ‌دهد، به قله‌ اورست صعود کند.



نظرات() 
تاریخ آخرین ویرایش:- -

نوجوان ۱۵ ساله فاتح تمامی قلل جهان شد

نوشته شده توسط:احمدرضا دودانگه
یکشنبه 4 دی 1390-08:04 ق.ظ

 

جردن رومرو، کوهنورد نوجوان که از ۱۰ سالگی فتح قلل مرتفع جهان را آغاز کرده است، روز شنبه (۲۴ دسامبر) با صعود به قله وینسون در قطب جنوب، جوانترین فردی شد که توانسته به تمامی قلل مرتفع هفت قاره جهان گام بگذارد.

فتح قله وینسون، آخرین بخش از تلاش جردن رومرو بود که از پنج سال پیش با حمایت پدر کوهنوردش آغاز کرده بود.

جردن پانزده ساله، هنگامی که تنها ۱۰ سال داشت به قله کلیمانجرو در آفریقا صعود کرد و در سن ۱۳ سالگی هم بر فراز اورست، مرتفع ترین قله جهان، ایستاد.



نظرات() 
تاریخ آخرین ویرایش:یکشنبه 4 دی 1390 08:25 ق.ظ

کی2 و تیم اکسپدیشن زمستانه روسها در سال 2011-2012

نوشته شده توسط:احمدرضا دودانگه
جمعه 25 آذر 1390-09:38 ب.ظ

سخت ترین کوهنوردی که در جهان در نظر گرفته شده با تیم اکسپدیشن زمستانه روسها در کی2 به سرپرستی " ویکتور کوزلف" کوهنورد کهنه کار و کاوشگر روس به انجام خواهد رسید ، این تیم شامل 16 کوهنورد با تجربه می باشد که هر یک از این کوه نوردان موفقیت های سطح بالایی در زمینه کوهنوردی به همرا دارند که شامل صعود دو یا سه 8000 متری می باشد، تیمی که به همراه هم همیشه سخت ترین تلاشها را انجام داده اند ، آنها  بلندترین ارتفاعهای جان را به صورتمستقیم صعود کرده اند یکی از تلاشهای آنها بروی لوتسه بود آنها آن را از مسیر مستقیم صعود کردند ، و دومین تلاش آنها بروی اورست بلندترین ارتفاع جهان بود ، و باز هم بصورت مستقیم از مسیر جدید و با موفقیت به اتمام رسانیدند ، و بازگشت آنهادر سال 2004 با هدف صعود دیواره غربی کی2 بود ، و آنها موفق شدند به بصورت مستقیم از مسیری نو به قله صعود کنند .

و هم اکنون بازگشت این تیم به کوهستان وحشی، تحت رهبری ویکتار کوزلوف ، اکنون ویکتار کوزلف آرزو دارد رکورد دیگری را با صعود زمستانه  بروی سخترین کوه جهان به ثبت برساند . برنامه آنها صعود از مسیر سیزن تا ارتفاع 7560 متر و در ادامه نه  از مسیر گرده ، بلکه از آن نقطه قصد باز گشایی مسیری نو تا انتهای مسیر صعود یعنی ارتفاع 8611 متری می باشند ، در نشستی که طرح صعود به قله مطرح گردید آنها چند پیش بینی خوب آب هوایی در پایان ژانویه (دی ماه) و هفته اول فوریه (بهمن ماه) به کمک پیش بینی هواشناسی دوستشان در اتریش انجام داده بودند .

تیم در 10 دسامبر 2011 یعنی 20 آذر وارد اسلام آباد گردید امروز آنها جلسه ایی مطبوعاتی دارند این کنفرانس مطبوعاتی در آلپاین کلاپ پاکستان با حضور وزیر  "ای سی پی" آقای ابوضفر برگزار می گردد ، این تیم ، اسلام آباد را به قصد اسکاردو ترک می کند جایی که آنها برنامه هم هواییشان را در اطراف کوه "ساد پارا"  به  پایان می رسانند و همچنین پنج یا شش پرواز هلیکوپتر عهده دار جا به جایی همه ی افراد و مواد مورد نیاز به بیس کمپ می باشد  در بیس کمپ نیز چهار باربر ارتفاع برای پشتیبانی و هر گونه کمک محیا هستند ، آنها قصد دارند 2 کیلومتر طناب ثابت نصب کنند و " بدون اکسیژن صعود کنند". 

اسامی نفرات تیم به شرح زیر می باشد . تجهیزات این تیم اکسپدیشن به عهده "ادونچر تور"  پاکستان خواهد بود

اعضای تیم : ویکتور کوزولف ( سرپرست تیم )

الکسی بولوتف

ولادیمیر بلوس

نیکولای توتمیانین

والری شامالو

ویتالی گورلیک

ایلیاس توخواتولین

اندری مارییو

ودیم پوپوویچ

لاوگنی وینوگرادسکی ( که چهار 8000 متری به نام او ثبت گردیده)

نیکولای چرنی ( مرد طلایی تیم با 73 سن و مربی اصلی تیم صعود کننده به قله اورست درسال 1982 )

سرگئی بیچکوسکی

ولادیمیر کوپتسوو

سرگئی گایدوکوو

یوری دیمچوک

امسال زمستان تعداد زیادی از کوهنوردان در حال کوهنوردی بروی قلل گاشربروم 1 و 2 نانگا پاربات و کی2 هستند و این باعث خوشحالی دوست داران ماجراجویی در سراسر جهان گشته است .   

 

بر گرفته از سایت اورست نیوز

مترجم :حاج سعید



نظرات() 
تاریخ آخرین ویرایش:یکشنبه 4 دی 1390 08:23 ق.ظ

اعلام اکسپدیشن زمستانه " کی2 ، گاشربروم1 و نانگا پاربات " در تاریخ 2011-

نوشته شده توسط:احمدرضا دودانگه
جمعه 25 آذر 1390-09:35 ب.ظ

کی2

 کی2

--------------------------------------------------------------------

 

 نانگاپاربات

 نانگا پاربات

------------------------------------------------------------------

 

گاشربروم 1

 گاشربروم1

----------------------------------------------------------------------------

کوه نورد و یخ نورد قدیمی لهستان "آرتور حاجزر"  با دوست قدیمیش "دریوسز زالوسکی" اخیرا
از سمت چین صعودی به کی2 داشتند . و" آدام بیه لکی" در ترکیب یک تیم
لهستانی قصد صعود به " گاشربروم1 " در زمستان 2011-2012 را دارد . اما
تیم زمستانه " آرتور حاجزر" در سال قبل برای صعود " برود پیک
" با شکست مواجه شد .

آنها در حال اشتراک گذاری پرمیت صعود با "گرفرد گوشل
" لیدر تیم زمستانه 2011-2012 گاشربروم1 هستند . تیم " گرفرد گوشل"
شامل جان الکساندرچیکون نارواز اسپانیایی – هاهلن سدریک سوئیسی – سارلوس  فرناندو کوئیروگا سوارز اسپانیایی . "گرفرد
گوشل" این تابستان به "گاشربروم1" صعود کرد و در حال مطالعه بود برای
تلاش بروی مسیر زمستانیه سال قبل که با شکست مواجه شده بود .

سال قبل "سیمون موره" ایتالیایی
"گاشربروم2" اولین 8000 متری خودش در پاکستان را صعود کرد . او به تازگی
برای تلاشی بروی نانگا پاربات از "دنیس اوروبکو" ی قزاقستانی و "متئو
زانگا "ی ایتالیایی دعوت به همکاری کرده است .

در نانگاپاربات تیم 5 نفره لهستانی مشغول اجرای اکسپدیشن
2011-2012  با عنوان "عدالت برای همه "
می باشد که به سرپرستی   "پیتر سترزسایسز"
و دیگر اعزای این تیم "مارک کلنفسکی- لوکاس بیئرناکی- توماس ماشیویز و بارتوز
مالینوفسکی" می باشند .

 بدنبال سالها پژوهش و تحقیق در مورد "کی2 "
در نهایت تیم اکسپدیشن 2011-2012 روسها تحت سرپرستی "ویکتور کوزلوف" با
16 عضو به نامهای " ناملی الکسی بلوتف- جنادی کریوسکی- ولائیمیر بلوس-
نیکولای توتمیانین- والری شامالو- گلب سوکولف- ویتالی گورلیک- لیاس توخواتولین-
آندری مارییف- وادیم پوپوویچ- اوگنی وینوگرادسکی- نیکولای چرنی- سرگیی بیچکوسکی-
ایگور بوریسکو و ولادیمیر کوپسوف" در حال تلاش بروی " کی2" می باشد
.

 

مترجم : حاج سعید

برگرفته از سایت اورست نیوز



نظرات() 
تاریخ آخرین ویرایش:- -

:: خطرناک ترین گذرگاه جهان در ارتفاع ۱۰۰ متری از زمین

نوشته شده توسط:احمدرضا دودانگه
شنبه 12 آذر 1390-01:43 ب.ظ

 

گذر از یک مکان فرسوده آن هم در ارتفاع ۱۰۰ متری زمین بسیار سخت و طاقت فرسا است.اگر بدانید این گذر گاه خطرناک ترین گذرگاه جهان است این ترس بیشتر نیز میشود.


این گذرگاه بیش از ۱۰۰ سال سن دارد و در جنوب اسپانیا و بین کوه های ال چورو گرگه واقع شده است و قرار است سال دیگر بازسازی شده تا از این حالت بسیار نا امن خارج شود.

برای رفتن به این منطقه به وسیله های کوهنوردی نیازی ندارید و تنها باید سنی بیش از ۱۲ سال داشته باشید البته لازم به ذکر است نباید از ارتفاع نیز بترسید.

این گذرگاه در سال ۱۹۰۵ برای عبور کارگران بین دو نیروگاه آبی ساخته شده است اما در سال ۲۰۰۰ به علت سقوط دو نفر بسته شده بود. این گذرگاه حدود یک متر عرض داشته و هیچگونه دستگیره ای برای حفاظت ندارد و در بعضی نقاط حتی گذرگاه به طور کامل از بین رفته است.



نظرات() 
تاریخ آخرین ویرایش:- -

گره

نوشته شده توسط:احمدرضا دودانگه
پنجشنبه 3 آذر 1390-11:21 ق.ظ


 


-گره های دریانوردی، موزه دریایی کارزکرونا. سوئد


نظرات() 
تاریخ آخرین ویرایش:پنجشنبه 3 آذر 1390 11:23 ق.ظ

برف و کولاک، سوغات اولین جمعه آذر

نوشته شده توسط:احمدرضا دودانگه
پنجشنبه 3 آذر 1390-09:25 ق.ظ

برف و کولاک، سوغات اولین جمعه آذر

چندان غریب نیست که بگوییم آخر همین هفته باید در انتظار برف و باران و حتی کولاک باشیم. اما این وعده ای است که داده شده است. به گفته مدیرکل پیش بینی و هشدار سریع سازمان هواشناسی از عصر پنج شنبه تا یکشنبه آینده برف و باران و حتی در برخی مناطق، کولاک نیمه شمالی کشور را در بر می گیرد.

عبدالرضا امیدوار شهری به مهر گفت: نقشه های پیش یابی بیانگر تداوم بارش در نوار مرکزی کشور از جنوب غرب تا شمال شرق و همچنین دامنه های البرز، سواحل شمالی، جنوب و شرق کشور است.

او گفت: اواخر وقت چهارشنبه با نفوذ زبانه های پرفشار به سواحل شمالی، به تدریج دامنه بارش در سواحل جنوبی دریای خزر آغاز می شود و شدت بارش در روز پنجشنبه در سواحل جنوبی دریای خزر خواهد بود. در این روزها کاهش شدید دما برای نیمه شمالی کشور به ویژه نوار شمالی رخ می دهد.

به گفته او در روز جمعه با توجه به کاهش دما در استان تهران بارش باران و احتمال بارش برف وجود دارد و آخر هفته دمای هوا به صفر درجه سانتیگراد می‌رسد.


منبع: خبرآنلاین



نظرات() 
تاریخ آخرین ویرایش:- -

ده قانون برای جلوگیری از بروز آسیب دیدگی های جسمی رایج در ورزش سنگنوردی:

نوشته شده توسط:احمدرضا دودانگه
دوشنبه 30 آبان 1390-11:24 ب.ظ

انجمن پزشکی کوهستان ایران: آسیبهای رایج در ورزش سنگنوردی خاص این ورزش است. حتی بعد از جدا شدن فدراسیون جهانی صعودهای ورزشی(سنگنوردی) کمیسیون پزشکی این ورزش جدا از کمیسیون پزشکی اتحادیه جهانی کوهنوردی تاسیس گردید تا آسیبهای شایع این ورزش بطور تخصصی تر بررسی و معرفی گردد. در اینجا اطلاعات کاربردی در زمینه پیشگیری از صدمات جسمی این ورزش پیشنهاد شده است که امیدواریم مورد توجه و رعایت سنگنوردان خوب کشورمان قرار گیرد:

1) به طور مرتب نوع سنگنوردی تان را تغییر دهید. تغییر نوع و شدت فشار سنگنوردی ،‌یک راه بسیار کارآمد برای کاهش احتمال آسیب دیدگی است. مثلا تغییر نوع سنگنوردی در آخر هفته های متوالی از سنگنوردی اسپورت به صعود مسیرهای کلاسیک ،‌ طبیعتا موجب تغییر نوع فشار وارد شده به بدن می شود. هم چنین ،‌ تغییر مرتب تمرکز روی سنگنوردی و فعالیت های تمرینی طی هفته ، ‌مثلا جایگزین کردن صعود مسیرهای بولدر ،‌صعود با طناب و تمرینات آمادگی عمومی با هم،‌مانع از اعمال فشار به صورت یکنواخت می شود.

٣) در موقعیت های پرفشار اول پس از بروز آسیب ، ‌از روش بستن چسب دور انگشتان استفاده کنید. بستن چسب دور بست های حلقوی تاندون انگشتان،‌به کاهش نیروی وارد شده به تاندون ها کمک می کند و می تواند مانع بروز آسیب دیدگی شود. اما این چسب ها،‌چیزهایی نیستند که شما هر روز و در هر نوع صعود،‌از آن ها استفاده کنید. قرار گرفتن تاندون انگشتان و بست های حلقوی در معرض فشار تدریجی فزاینده،‌موجب قوی تر شدن آن ها و افزایش کارایی شان هنگام قرار گرفتن در معرض فشار بیش تر در آینده خواهد شد. استفاده از چسب های حمایتی در همه مواقع در دراز مدت بر قدرت انگشتان و تاندون ها اثر منفی خواهد داشت.

۴) در انجام حرکات خطرناک،‌احتیاط کنید. یک نکته مهم برای پیشرفت،‌شناخت و کنترل حرکت،‌به ویژه حرکات ذاتا خطرناک است. هنگام رسیدن به یک حرکت خطرناک و هنگامی که احساس می کنید انجام یک حرکت  به احتمال زیاد آسیب به همراه دارد،‌دو راه در پیش رو دارید. یکی این که از انجام حرکت صرف نظر کنید یا با احتیاط و به سریع ترین شکل ممکن از آن عبور کنید. واضح است که در چنین موقعیت هایی به تجربه نیاز دارید تا حس تشخیص موقعیت را در خودتان تقویت کنید، اما می توانید این مهارت را با شناخت بدن تان و نیز شناخت احساستان روی انواع مختلف گیره ها به دست بیاورید.

۵) تا رسیدن به اوج خستگی،‌ سنگنوردی نکنید. برای ما هیچ چیز لذت بخش تر از این نیست که،‌گاه یک روز سنگنوردی را تا گرگ و میش غروب به صورت تفریحی کش بدهیم. با این حال تمرین طولانی مدت به طور مرتب،‌به آسیب دیدگی منجر خواهد شد.

آگاهی از این که کی،‌ وقت متوقف کردن تمرین است،‌ یک مهارت ظریف در سنگنوردی است که شما نمی توانید آن را از کتاب یا نوارهای آموزشی یاد بگیرید،‌بلکه تنها تجربه و تمرین در این مورد به شما کمک می کند. بهتر است اشتباه شما، زود خاتمه دادن به تمرین باشد تا ادامه دادن تمرین،‌آن قدر که احساس کنید دچار آسیب دیدگی انگشتانتان شده اید.

۶) بیش از ۴ روز درهفته، تمرین یا سنگنوردی نکنید. در بسیاری از موارد،‌سنگنوردی یا تمرین،‌بیش از ۴ روز در هفته،‌اثر معکوس دارد. اگر شما چهار روز درهفته،‌در سالن یا طبیعت یا هر دوی‌آنها،‌سنگنوردی می کنید،‌ در سه روز باقی مانده هفته نباید تمرینات خاص این ورزش را انجام دهید. حتی در صورت اختصاص سه روز استراحت در هفته،‌بدن شما به زحمت می تواند آسیب های جزیی وارد شده به ماهیچه ها وتاندون ها،‌طی روزهای سنگنوردی را،‌ترمیم کند. به همین دلیل ، روش عاقلانه تر این است که یک چرخه تمرینی در نظر بگیرید که در آن،‌هر چند هفته یکبار، یک هفته استراحت منظور شده باشد. این مدت، زمان ارزشمندی برای  بدن برای جبران انرژی است.

٧) همیشه فرآیند گرم کردن و سرد کردن را انجام دهید. هر ورزشکار با تجربه ای به اهمیت گم کردن و سرکردن درست واقف است. متاسفانه سنگنوردانی را دیده ایم که بدون انجام هیچ گونه فعالیت مناسب گرم کردن، کشش یا صعود چند مسیر آسان، سنگنوردی را شروع میکنند.

همه آن چه که برای گرم کردن خوب مورد نیاز است،‌کمی عرق کردن ناشی از دویدن آهسته،‌راه یپمایی، یا دوچرخه سواری به مدت ۵ تا ١۵ دقیقه است. بعد از آن چند تمرین کششی سبک. سنگنوردی را با صعود چند مسیر ساده بولدر آغاز کنید.

هم چنین یک سرد کردن مختصر، که موجب شل شدن ماهیچه های منقبض و تسریع فرآیند بازیافت انرژی میشود،‌مفید است.

٨) تعادل ماهیچه ها را با انجام تمرینات ویژه گروه ماهیچه های آنتاگونیست حفظ کنید. پرورش ماهیچه های آنتاگونیست،‌ یکی از مغفول مانده ترین بخش های تمرین برای سنگنوردی است. عدم توازن قدرت ماهیچه ها در ساعد،‌شانه و کمر،‌از اصلی ترین عوامل بروز آسیب دیدگی ها است. اگر  شما در مورد سنگنوردی و اجتناب از آسیب دیدگی جدی هستید،‌باید حتما تمرینات مربوط به پرورش ماهیچه های آنتاگونیست را دو بار در هفته انجام دهید.

٩) برنامه تمرین تان را به صورت دوره ای تغییر دهید. بسیاری از کارشناسان امور ورزشی،‌دوره ای کردن تمرین را به عنوان یک روش استاندارد برای طراحی یک برنامه تمرین قدرتی موثر و بهینه،‌توصیه میکنند.

در ورزش پرتنش،‌مانند سنگنوردی،‌مهم ترین جنبه دوره ای کردن تمرین،‌در نظر گرفتن فاز های استراحت دوره ای و در نظر گرفتن زمانی برای کنار گذاشتن کلیه فعالیت های تمرینی است.

١٠) به تغذیه و استراحت کافی،‌بیش ترین اولویت را بدهید. به نظر می رسد که تغذیه و استراحت کافی یک نقش آشکار در عملکرد هر ورزشکار جدی دارد. طی سال های اخیر آگاهی افراد در این زمینه ها افزایش یافته است. شکی نیست که عملکرد سنگنوردان آگاه تر و سنگنوردانی که با یک برنامه دقیق،‌ تمرین می کنند،‌بیش تر به سطح نهایی توانایی شان نزدیک است و در عین حال کم تر با آسیب دیدگی مواجه می شوند.

 نوشته شده توسط علی رضا خلیلی در گروه کوهنوردی آوا و برگرفته از گروه کوهنوردی آزاد ملایر

منبع : پزشکی کوهستان



نظرات() 
تاریخ آخرین ویرایش:- -

در شرایط سخت انسان تا چه حد توانایی دارد:

نوشته شده توسط:احمدرضا دودانگه
یکشنبه 29 آبان 1390-11:55 ب.ظ

نجمن پزشکی کوهستان ایران: در برنامه های کوهنوردی گاهی اخبار عجیبی از توانایی های انسان در تحمل سختیها می شنویم. انسان موجودی توانا و قدرتمند است و در برخورد با سختیها توانایی های باور نکردنی دارد. شرایط حضور در محیط های کوهستانی و برنامه های کوهنوردی خصوصا در فصل زمستان محکی است برای شناسایی توانایی های انسان. آدمی می تواند با تمرین این توانایی ها را تقویت نماید. در ذیل نمونه ای از این توانایی ها را نام می بریم( گردآوری: دکتر حمید مساعدیان - عضو کمیسیون پزشکی اتحادیه جهانی کوهنوردی):

تا کجا می شود سرما را تحمل کرد؟

اگر خاستگاه انسا ن ها به جای آفریقا، قطب شمال بود؛ این موجود دوپا خیلی راحت می توانست دماهای پایین تر را هم تحمل کند؛ اما چه کنیم که بدن انسان بعد از گذشت این چندصدهزار سال، هنوز هم به گرمای آفریقا عادت دارد. انسان یک موجود خونگرم است، یعنی برای آنکه فعالیت های زیستی بدن بدون مشکل انجام شود، دمای بدن باید حدود ۳۷٫۵ درجه سانتی گراد باقی بماند. اما وقتی در محیط سردی قرار بگیریم، بدن شروع به لرزیدن می کند و جریان خون به نقاط انتهایی رگ ها قطع می شود.
اگر دمای درونی بدن دو درجه سانتیگراد پایین تر بیاید، سرمازدگی به سراغ آدم می آید؛ سطح هشیاری کاهش می یابد و ضربان قلب ضعیف می شود تا وقتی دمای درون بدن به ۲۴ درجه سانتیگراد برسد که قلب از کار می افتد و انسان می میرد. البته رکورد تحمل سرما مربوط به خانمی به نام آنا بگنهام است که ۸۰ دقیقه در مخلوطی از آب و یخ گیرکرده بود و دمای بدنش تا ۱۳٫۷ درجه سانتیگراد افت کرده بود. اما شانس با او همراه بود که به رغم آنکه تنفس و ضربان قلبش در این دمای بسیار پایین قطع شده بود، اما مغز او هم به حداقل فعالیت رسیده بود و از آنجا که به اکسیژن زیادی نیاز نداشت، توانست دوام بیاورد و زنده بماند.

تا چه ارتفاعی می توان نفس کشید؟


هر چه از سطح زمین ارتفاع می گیریم، فشار هوا هم کمتر می شود و کار اکسیژن رسانی سیستم تنفس هم سختتر. نسبت به سطح مغز انسان اکسیژن درون بدن بسیار حساس است، بنابراین با کاهش فشار هوا، سردرد و سرگیجه هم شروع می شود. با حضور طولانی در ارتفاع بالای پنج هزار متر، بافت ماهیچه ای رو به زوال می رود و احتمال جمع شدن مایعات درون شش ها و مغزها افزایش می یابد که می تواند کشنده باشد. در ارتفاع بالاتر از ۷۵۰۰ متر، افت اکسیژن آن قدر شدید است که فرد هشیاری خود را از دست می دهد و حتی ممکن است منجر به مرگ شود.
به همین دلیل است که کوهنوردان برای صعود به ارتفاع های بالاتر، خود را برای مقابله با فشار پایین آماده می کنند و بیشتر از کپسول اکسیژن استفاده می کنند. اما افراد بسیار کمی هستند که توانسته اند بدون استفاده از کپسول اکسیژن به قله اورست صعود کنند. ارتفاع اورست ۸۸۴۸ متر است و بابو چیری، با ۲۱ ساعت ماندن در قله اورست، آ ن هم بدون کپسول اکسیژن در این مورد رکورددار است. به نظر می رسد حد نهایی صعود بدون کپسول اکسیژن ارتفاع ۹هزار متری بالای سطح دریا باشد.
بدون آب و غذا هم می شود زنده ماند؟
یلی ها فکر می کنند اگر مصرف روزانه آب و غذا قطع شود، آدم تا جاییکه ذخیره چربی، کربوهیدرات و پروتئین داشته باشد، می تواند به زندگی ادامه دهد؛ اما این درست نیست! چون برای مصرف چربی نیاز به ویتامین هست و این ویتامین جز از راه غذا به بدن نمی رسد! بنابراین یک آدم چاق فقط برای یکی دو هفته می تواند زنده بماند و بعد در حالیکه هنوز چاق است، می میرد!
تنها چند روز آب نیاشامیدن هم کافی است تا فرد بمیرد! اما اگر فقط آب و ویتامین به بدن برسد و هیچ غذای دیگری خورده نشود، می توان تا یک سال هم زنده ماند. در روزگاران قدیم از همین روش برای رژیم غذایی استفاده می شد که البته به دلیل عوارض جانبی متعدد، این روش منسوخ شد.
ا چه مدت می شود نخوابید؟


بدن انسان نیازهای فراوانی دارد که عدم تامین آنها به مرگ منجر می‌شود. یکی از آنها خوابیدن است که برای زنده ماندن ضروری است، اما آیا می‌دانستید بی‌خوابی زودتر از بی‌غذایی باعث مرگ انسان می‌شود!؟ فکر می‌کنید رکورددار بیدار ماندن چه کسی است و برای چه مدت بیدار مانده است؟
چنان که نیوساینتیست منتشر کرده،‌ رندی گاردنر، پسر ۱۷ ساله اهل سن دیه‌گو، در روز ۲۸ دسامبر ۱۹۶۳ ساعت ۶ صبح از خواب بیدار شده و تا صبح روز ۸ ژانویه ۱۹۶۴ نخوابیده است، یعنی ۱۱ روز کامل بیداری!
۲۶۴ ساعت بیداری گاردنر هنوز هم رکورد علمی نخوابیدن حساب می‌شود که رکورد ۲۶۰ ساعتی قبل از خود را شکست. گزارش بیداری گاردنر را پژوهشگری به نام ویلیام دمنت از دانشگاه استنفورد نوشته است. جالب است بدانید که این پژوهشگر سه روز آخر را پا به پای گاردنر بیدار ماند.
اما در این مدت برای گاردنر چه اتفاقی افتاد؟ او نوسانات خلقی را تجربه می‌کرد، در حافظه و توجه مشکل داشت،‌ هماهنگی عملکردی نداشت، گفتارش با خطا همراه بود و حتی دچار توهم شده بود. او بعد از ۱۱ روز بیداری، ‌۱۴ ساعت خوابید.
بر اساس گزارش دمنت، گاردنر هیچ دارویی مصرف نکرده بوده است، اما افرادی اطرافش بوده‌اند که او را بیدار نگه می‌داشتند.در غیر این صورت، بعد از ۳۶ ساعت نخوابیدن، ‌بیداری سخت می‌شود و بعد از ۴۸ ساعت تقریبا دیگر نمی‌توانید بیدار ماند.
باید بدانید حتی در این شرایط هم، احتمال زیادی دارد که برای چند ثانیه،‌ بدون این که متوجه شده باشید یا حتی چشم‌هایتان را بسته باشید، خوابیده باشید. به این پدیده میکروخواب می‌گویند.
کسی نمی‌داند که گاردنر چه قدر میکروخواب داشته است. اما مشخص است که بی‌خوابی می‌تواند منجر به مرگ شود. موش‌هایی که بیدار نگه داشته شدند،‌ بعد از ۲ هفته مردند، در حالی که موش‌هایی که گرسنه نگه داشته شدند، بیشتر از این زنده ماندند!
هیچ سندی مبنی بر بیدار نگه داشتن انسان تا مرگ وجود ندارد. اما نوعی اختلال بی‌خوابی به نام بی‌خوابی خانوادگی مرگ‌آور وجود دارد که در آن بیماران توانایی خود برای خوابیدن را از دست می‌دهند. این بیماران تا ۳ ماه بیشتر زنده نمی‌مانند.
برگرفته از وبلاگ کوهنوردی و سنگنوردی



نظرات() 
تاریخ آخرین ویرایش:- -

زندان غم

نوشته شده توسط:احمدرضا دودانگه
شنبه 28 آبان 1390-01:57 ب.ظ

Tuesday, November 15, 2011 12:38 PM

Message body

زندان غم
ترسم دراین دلهای شبهای از سینه آهی سر زند
برقی ز دل بیرون جهد ، آتش بجایی در زند
از عهده چون آید برون گر بر زمین آمد سری
آن نیمه های شب که او با مدعی ساغر زند
کوس نبرد ما مزن ، اندیشه کن کز خیل ما
گر یک دعا تازد برون ، بر یک جهان لشگر زند
آتش فشان است این هوا ، پیرامون ما نگذری
خصمی به جان خود کند مرغی که اینجا پر زند
می بی صفا ، نی بی نوا ، وقتست اگر در بزم ما
ساقی می دیگر دهد ، مطرب رهی دیگر زند
ما را در این زندان غم ، من بعد نتوان داشتن
بندی مگر بر پا نهد ،  قفلی مگر بر در زند
وحشی زبس آزردگی ، زهر از زبانم میچکد
خواهم دلیری این زمان خود را بر این خنجر زند
"وحشی بافقی"


نظرات() 
تاریخ آخرین ویرایش:- -

اهمیت پوشاک در ورزش کوهنوردی:

نوشته شده توسط:احمدرضا دودانگه
جمعه 27 آبان 1390-04:32 ب.ظ

انجمن پزشکی کوهستان ایران: اهمیت پوشاک مناسب در ورزش کوهنوردی و در پیشگیری از حوادث و شدت صدمات بر هیچ کس پوشیده نیست، زمان استفاده از کهنه ترین لباسهای بلااستفاده در این ورزش بسر رسیده و تکنولوژی روز بکمک ورزش کوهنوردی آمده. مطلب ذیل تجربیات خوبی در زمینه استفاده از پوشاک مناسب و حرفه ای به شما ارائه می کند.

مقدمه: همان مطلبی که بارها به شیوه های گوناگون شنیده اید یا مطالعه کرده اید. پوشاک در کوهنوردی در حال حاضر یک صنعت تخصصی ، یک بازار پر رونق اقتصادی و یک ضرورت غیر قابل انکار در کوهنوردی به خصوص در برنامه های زمستانی و ارتفاعات بلند است.

بررسی :

استفاده از پوشاک کوهنوردی برای رسیدن به ایده آلهای زبر است:

خشک ، گرم ، راحت و سالم ماندن با لباسهایی کم حجم تر و سبک تر تا جای ممکن در طول اجرای برنامه کوهنوردی و به طبع هر چه پوشاکی که انتخاب می کنیم دقیق تر و تخصصی تر باشد به این اهداف بیشتر نزدیک خواهیم شد و البته هزینه های گزاف تری نیز باید پرداخت کنیم.

دسته بندی سنتی پوشاک کوهنوردی:

اکثر کوهنوردان با واژه هایی چون لایه اول یا بیس (base layer) ، لایه میانی (middle layer)  و لایه بیرونی ، گورتکس (outer layer , out shell)آشنایی دارند . این تقسیم بندی چندین سال است که در تقسیم بندی پوشاک کوهنوردی به 3 طبقه جدا استفاده می شود. هرکدام از لایه ها وظیفه تامین دسته به خصوصی از اهداف استفاده از لباس کوهنوردی را بر عهده دارند که بدین شکل است : لایه اول برای خشک و تمیز نگاه داشتن بدن در طول فعالیت ، لایه دوم برای حفظ گرما و تامین دمای مناسب بدن چه در طول فعالیت و چه به هنگام استراحت در کمپ یا توقف ها ، لایه سوم و بیرونی جهت محافظت از باد ، باران و برف .

لایه اول :

این پوشاک شامل پیراهن ، شلوار ، دستکش ، کلاه و حتی جوراب می شود. پوشاک این گروه در تماس مستقیم با بدن و پوست بوده و وظیفه انتقال رطوبت بدن ناشی از تعرق از پوست به بیرون لباس ( و لایه های بعدی) را بر عهده دارند تا بدن ما تا جای ممکن خشک بماند. در مدلهای فنی و گران قیمت تر خاصیت ضد باکتری و میکروبی نیز به این لباسهای اضافه شده تا از بروز بیماری به خصوص بیماری های پوستی جلوگیری کند زیرا که ممکن است در یک برنامه صعود به ارتفاعات بلند در مدت زمان طولانی امکان استحمام برای کوهنورد وجود نداشته باشد. نکته اصلی پوشاک لایه جذب بودن یا همان استرچ بودن آنهاست. حتما هر پوشاکی از کلاه تا دستکش برای این لایه انتخاب می کنید باید جذب بدن شما باشد مانند لباس غواصی تا به شما آزادی عمل و راحتی در کار را بدهد و با تماس نزدیک تر با سطح پوست سریع تر رطوبت بدن شما را گرفته و شما را خشک نگه دارد. اگر دقت کرده باشید اکثر لباسهای لایه اول کوهنوردی به رنگ مشکی یا رنگی تیره است. دلیل آن این است که هر چه رنگ لباس تیره تر باشد خاصیت محافظت از اشعه ماورای بنفش آن همان SPF بیشتر می شود و بدن شما بیشتر محافظت خواهد شد به طوری که رنگ مشکی 5 برابر رنگ سفید این خاصیت را دارا است.



ادامه مطلب

نظرات() 
تاریخ آخرین ویرایش:جمعه 27 آبان 1390 04:42 ب.ظ

عکس العمل های انسان در هنگام بروز حادثه در کوهنوردی

نوشته شده توسط:احمدرضا دودانگه
پنجشنبه 26 آبان 1390-01:23 ب.ظ

ترس: موانع ذهنی هنگام عملکرد:

  1. احتمالا در موقعیت هایی قرار گرفته اید که ترس تمامی وجودتان را فرا گرفته یا آنقدر عصبی شده اید که به شدت  بدنبال راهی برای خلاص شدن از ان موقعیت بوده اید. به گذشته برگردید و فکر کنید که چگونه با ترسهایتان مواجه می شدید. تعدادی توصیه در زیر آمده که  برای غلبه بر ترس است و از پریسیلا مور ، راهنمای کوهنوردی در سیاتل می باشد  و همچنین به همراه تعدادی از تجارب کوهنوردی شخصی، صعودها و آموزش اینجانب می باشد. شما همچنین این تکنیک ها را می توانید برای هر نوع ورزش یا فعالیت بدنی دیگر که در شما اضطراب ایجاد می کند نیز بکار ببندید.
  2.  ترس انرژی است از آن استفاده کنید تا به عملکردتان بهبود ببخشید.
  3.  میزان ترسی که در حال حاضر در خود سراغ دارید یکسان نخواهد ماند. بسیار بسیار موارد دیگر هست که در شما ترس ایجاد کند. با کسب تجربه رفتار غریزی اصلاح خواهد شد. به ترس به طور اشکالی از سلامت در ارتباط با موقعیت حاضر بیندیشید. در زیر پنج توصیه آورده شده که می تواند یه شما در ارتباط با موقعیت حاضر کمک کند طوری که ترس وسیله ای  باشد برای آموزش ، توانمند ساختن  وبهبودی  قدرت عملکرد در شما. 
  4. تفاوت ترس و واقعیت را بدانید. وقتی با حمایت صعود می کنید و یک حمایت چی خوب دارید، آموزش درستی هم دیده اید و به هم تیمی هایتان نیز اطمینان دارید ، نمای روبرویتان بهترین منظره خواهد بود. شاید فضای خالی اطرافتان را ببینید که در حال اوج گرفتن است اما شما می دانید  که قرار نیست آسیبی ببینید. فضای اطرافتان کاملا منفعل است و فقط زمانی می تواند برای شما تهدید محسوب شود که افکار منفی در دوروبرتان بچرخند. شما حتما می توانید فکرتان را کنترل کنید. بسیاری از چنین افکار منفی می تواند در زمره افکار " اگه اینطور بشه چی؟ " جای بگیرند  که هیچگدام از آنها نیز اتفاق نخواهد افتاد. 
  5. بدانید که ترسیدن طبیعی است، بخصوص در مناطق بسیار بالا. همچنین طبیعی است که در مسابقه یا مواقع صحبت در جلوی جمع عصبی شوید. به کسی که ادعا می کند هرگز نمی ترسد اعتماد نکنید. ترس عامل محافظتی ماست و طوری در مغز عمل میکند تا به ما کمک کند زنده بمانیم. این امکان را هم دارید که ترس خود را بپذیرید و از آن به عنوان عاملی برای دقت، احتیاط، آمادگی و هوشیاری بیشتر استفاده کنید. برای مثال زمانیکه در یک صعود احساس ترس به سراغ شما می آید، ارتباطتان را با دیگر اعضا چک کنید ، اطمینان حاصل کنید که از قبل میزان غذا و آب کافی دریافت کرده اید و به اندازه کافی پوشاک مناسب دارید. وضعیت هوا و همچنین اطرافتان را به منظور امنیت چک کنید و پس از آن به حرکت ادامه دهید، هوشیارتر عمل کنید و بر روی هر حرکت تمرکز کنید و کارتان را به بهترین شکل ممکن انجام دهید. اگر قبل از انجام یک مسابقه احساس ترس می کنید از آن ترس و افزایش ترشح آدرنالین برای افزایش میزان انگیزه استفاده کنید. سعی کنید موقعیتی مانند موقعیت ترس قبل از مسابقه برای خود ایجاد کنید که تا جای ممکن آمادگی کسب نمایید.
  6. درباره آنچه که از آن میترسید با خود کاملا روراست باشید. فرق بین ترس واقعی و غیر واقعی را بدانید. ترس از ارتفاع مثالی از این نوع است. نه ارتفاع است که شما را اذیت می کند و نه ترس از سقوط بلکه این  گذاشتن پا بر روی زمین هنگام فرود است. این به اتمام رساندن  مسابقه سه گانه 90 دقیقه ای نیست که شما را می ترساند بلکه ترس مشخصی است که که به شما می گوید قوزک پایتان توانایی تحمل دو پایانی را نخواهد داشت یا اینکه لایه ترمز دوچرخه تان برای استفاده در مسابقه هنگام فرود از یک شیب تند در وضعیت مناسبی نیست. دیدگاهتان واقعی باشد و بر روی یک محیط مشخص تمرکز کنید، از زمان یک قدم جلوتر باشید و تمامی حواس خود را جمع کنید.راه رفتن بطور عادی روی زمین یا هنگام شرکت در یک مسابقه غیررقابتی ، دید بازتری به شما از کوهنوردی و یا یک مسابقه نخواهد داد. . دریافت وادراکتان بایستی کاملا واضح باشد و آن را با " اگه اینطور بشه چی " ها آلوده نکنید.  
  7. زمانیکه ترس دارد به سراغ

 هدفتان عدم داشتن ترس نباشد بلکه چگونگی کنترل آن را بیاموزید.

 شما نمی خواهید که ترس بیشتر از آنچه که لازم است خود را بر شما نمایان کند. در زیر پنج راه ساده برای مقابله با ترس آمده است.  

1. به آرامی و بطور منظم نفس بکشید. نفس خود را در سینه حبس نکنید. در قسمتی از مرحله آموزش به یوگا بپردازید که آگاه شوید در کدام قسمت بدنتان هنگام ترس گرفتگی بیشتری دارید. برای مثال اگر در شانه ها و گردن است یاد بگیرید که چگونه می توانید در خلال صعود و یا هنگام صحبت در جلوی جمع  آن را آرام کنید. 

2. به خوبی استراحت کنید ، آب کافی بنوشید ، خوب بخورید و خود را گرم نگه دارید. شب قبل نیز به اندازه کافی بخوابید. 

3. برای صعود ، صحبت در جلوی جمع و یا مسابقه به درستی خود را آماده کنید. نقشه را مطالعه کنید ، مسیر را بدانید و تجهیزات مناسب را همراه خود بیاورید. همانطور که مشغول خواندن مسیر هستید آن سفر یا مسابقه را در ذهن خود مجسم کنید و آن را با نقشه جلوی رویتان مقایسه کنید. با کسانی که به تازگی آن مسیر را صعود کرده اند صحبت کنید تا خود را با شرایط موجود به روز کنید. اگر می خواهید در جلوی جمع صحبت کنید درباره مستمعین خود آگاهی کسب کنید . اگر برای اولین بار مسابقات سه گانه را انجام می دهید از قبل مرحله گذار را در میان مراحل تمرین کنید. 

4. آنچه را که ترس شما را به انجام آن ترغیب می کند  انجام دهید. مراقب خود و امنیت جانی تان باشید. 

5.با  دیگر هم تیمی ها یتان در باره ترس صحبت کنید. آنها شاید بتوانند مقداری از ترس شما را تخفیف بدهند. اگر در گروهی که هستید همگی احساس ترس می کنند پس شما یک علت کاملا معتبر دارید که برگردید و یا به طور ساده مسیر دیگری را انتخاب کنید. اگر می خواهید در جلوی جمع صحبت کنید، از قبل جلوی جمعی  که به شما بازخوردهای مثبتی می دهند تمرین کنید. اگر خود را برای یک مسابقه زیر نظر یک مربی  آماده می کنید از جریان پیشرفت خود آگاه باشید و چند هفته قبل در یک مسابقه ساختگی شرکت کنید تا روی هر آنچه که ممکن است بطور اتفاقی پدیدار شود کار کرده باشید.

ترجمه : غزال حشمت منش http://heshmatmanesh.persianblog.ir و با تشکر از وبلاگ گروه امداد و نجات کوهستان



نظرات() 
تاریخ آخرین ویرایش:- -

خطرناک‌ترین کوه‌های دنیا را بشناسید

نوشته شده توسط:احمدرضا دودانگه
پنجشنبه 26 آبان 1390-01:10 ب.ظ

 خطرناک ترین کوه‌های دنیا را بشناسید !!!   خطرناک ترین کوه‌های دنیا   خطرناک ترین کوه‌های دنیا

شما هم جزو آن دسته از افرادی هستید که به کوه‌نوردی و سفر به ارتفاعات علاقه‌مندند؟ پس باید به خطرات بی‌شماری که در این مسیر وجود دارد، واقف باشید. سرمازدگی، بهمن و توفان‌های شدید و مرگ‌آور، از مهم‌ترین خطراتی است که مسافران بلندترین و خطرناک‌ترین قلل جهان را تهدید می‌کند. این شرایط سخت، حتی‌اگر جان کوهنوردان را هم نگیرد، صدماتی به آنها وارد می‌کند که هیچ گاه جبران نخواهد شد. اگر خطرناک‌ترین کوه‌های جهان را برای صعود برگزیده‌اید، کمی بیشتر فکر کنید.

مرتفع مرگ آفرین! 

آناپورنا با ارتفاع 8091 متر، در 55 کیلومتری هیمالیا واقع شده و شش قله با ارتفاع بیش از 7200 متر دارد. این کوه، دهمین قله مرتفع و اولین کوه خطرناک دنیا است. نام آناپورنا در اصل از زبان سانسکریت گرفته شده و به معنی الهه محصول است. تا به حال 130 نفر موفق شده‌اند به قلل مرتفع آناپورا صعود کنند اما 53نفر در این راه جان خود را از دست داده‌اند. به خاطر آمار 40 درصدی کشته‌شدگان این کوه، آناپورا در فهرست خطرناک‌ترین کوه‌های دنیا جا گرفته است. اولین صعود به این کوه در سوم ژوئن سال 1950 توسط موریس هرزوک و لوئیس لاشنال انجام شد. البته این صعود خالی از خطر نبود و هر دو نفر در این راه انگشتان دست و پای خود را بر اثر سرمازدگی از دست دادند.

 کوه مِهی!

نانگاپاربات، با داشتن ارتفاع 8126 متری نهمین قله مرتفع دنیاست که در قسمت غربی هیمالیا واقع شده است. این کوه به دلیل آمار کشته شدگانش، علاوه بر نامگذاری به اسم کوه قاتل، در فهرست خطرناک‌ترین کوه‌های دنیا قرار گرفته است. همچنین توفان‌های یکنواخت و دائمی و بهمن‌های سنگین دلایلی دیگر مبنی بر خطرناک بودن این کوه است. ‌برخی نانگا پاربات را کوه عریان می‌نامند. هنگام طلوع آفتاب، مهی غلیظ قله را می‌پوشاند و مردم بومی منطقه در این باره افسانه‌ای دارند که می‌گوید این دود غلی1 به خاطر این است که فرشتگان هنگام هر طلوع، نان می‌پزند و معتقدند که این موضوع برای آنها برکت به همراه می‌آورد. در سال 1953 هرمان بوهل اولین شخصی بود که موفق به صعود به این قله شد، ولی این صعود به قیمت کشته شدن 31 نفر از همراهان او بر اثر بهمن و توفان تمام شد.

این کوه به دلیل داشتن شیب کم، برای صعود بسیار راحت به نظر می‌رسید، آنها سفر پر خطر خود را آغاز کردند ولی توفان‌های شدید باعث شد تا از مسیر اصلی خارج شده و راه را گم کنند. تمام گروه هرمان پس از روزها سرگردانی، زیر خروارها برف مدفون شدند به طوری که حتی اجساد آنها هم پیدا نشد. تعداد بی‌شمار مفقودان و کشته‌شدگان این کوه، باعث شد تا مردم آن را نفرین شده بدانند. هم اکنون نانگا پاربات، با داشتن 60 کشته، در‌کنار کوه آناپورا بیشترین کشته را در میان قلل خطرناک داراست. 

کوهستان وحشی!

کوهستان کی‌2 دومین کوه مرتفع دنیا و همچنین یکی از خطرناک‌ترین کوه‌های دنیاست که به نام کوهستان وحشی نیز شناخته می‌شود. ارتفاع این کوه، 8611 متر است و در مرز چین و پاکستان و در منطقه‌ای به نام کاراکورام قرار دارد. شیب 45 درجه‌ای مسیرهای این کوه و همچنین یخی بودن آن به سمت قله، اصلی‌ترین عامل خطرآفرین کی‌2 است. آمار کشته‌شدگان این کوه یک نفر از هر چهار صعود‌کننده است. مسیر این کوه در سال 1856 توسط تی جی مونت گومری تقسیم‌بندی شده و از کی1 تا کی7 نامگذاری شد. حرف کی نیز از اول اسم کاراکورام گرفته شده بود. اما بعدها تنها نام کی‌2 به عنوان بلندترین قله باقی مانده و باقی نام‌ها تغییر کردند. 

گنجینه‌های برفی!

سومین کوه مرتفع دنیا بعد از اورست و کی‌2، کانچن‌جونگاست که با ارتفاعی 8586 متری در مرز هند و نپال واقع شده است. نام کانچن‌جونگا به معنی پنج گنجینه برفی است و این نام به خاطر داشتن پنج قله پوشیده از برف روی آن نهاده شده است. آمار کشته‌شدگان این کوه 22 نفر از هر 100 نفر است و همچنین به دلیل ریزش بهمن‌های بسیار سنگین، آن هم در بیشتر ماه‌های سال، این کوه در فهرست خطرناک‌ترین کوه‌های دنیا قرار گرفته است.

هرم قاتل!

کوهستان ماترهورن با ارتفاع 4477 متر، یکی دیگر از قلل سر به فلک کشیده آلپ به شمار می‌رود که به دلیل تعداد کشته‌شدگانش در فهرست خطرناک‌ترین کوه‌های دنیا قرار گرفته است. این کوه در مرز سوئیس و ایتالیا قرار دارد. یکی از مهم‌ترین دلایلی که کوهنوردان در این مسیر دچار حادثه می‌شوند، آب و هوای غیرقابل پیش‌بینی و متغیر آن است که ناگهان از یک روز آفتابی، به روزی توفانی تبدیل می‌شود. شکل اصلی این کوه مانند یک هرم است که هر ضلع این هرم، به سمت یکی از جهات اصلی قرار گرفته است. نام این کوه از زبان آلمانی، به معنی چمنزار در کوه، گرفته شده است و این، به دلیل وجود گونه‌های مختلف و فراوان گیاهی آن است. این کوهستان از سال 1865 تا 1995 بیش از 500 قربانی گرفت.

مرگ در بام دنیا!

اورست است که با ارتفاعی 8850 متری در منطقه هیمالیا و در طول مرز نپال و تبت واقع شده‌است. این کوه در بخش نپالی به معنی ساگاراماتا به معنی بلندای آسمان و در بخش تبتی چومولونگما به معنی مادر زمین نامیده می‌شود. تا به حال 2500 نفر موفق شده‌اند به قله اورست صعود کنند و 160 نفر نیز در این راه جان خود را از دست دادند. کشته‌شدگان این کوه و خطرات بی شمار و بهمن و توفان‌های شدید اورست، دلایلی است که نام این کوه را در فهرست خطرناک‌ترین کوه‌های دنیا قرار می‌دهد. 


دریاچه ابرها!

کوهستان واشنگتن با داشتن 1916 متر ارتفاع، بلندترین قله در آمریکای شمالی است که به دلیل داشتن آب و هوای نامساعد، برای صعود بسیار خطرناک است. این کوهستان تا به حال جان بیش از 100 نفر را گرفته است. قله واشنگتن به دلیل قرار گرفتن در میان ابرها از پایین به وضوح دیده نمی‌شود و به همین دلیل نام آن دریاچه ابرها گذاشته شده است. تندبادهای شدید، رگبارهای یخی و توده‌های بزرگ یخ که در فصل تابستان آب شده و از کوه کنده می‌شوند و پایین می‌افتند، بزرگ‌ترین مشکلاتی هستند که صعود به این قله را دشوار کرده و این کوه را در شمار خطرناک‌ترین کوه‌های جهان قرار داده‌اند.

این کوهستان، بسیار سرد است به طوری که در بعضی از شب‌ها دما به 50 درجه زیر صفر می‌رسد. سرعت بعضی از توفان‌های شدید این منطقه 231 کیلومتر در ساعت است و قدرت آن آن‌قدر زیاد است که می‌تواند یک انسان را به این سو و آن سو پرتاب کند. برای بالا رفتن از دیواره‌های یخی این کوهستان، باید علاوه بر کوهنوردی، صخره‌نوردی نیز کرد چون تنها راه صعود به قله است.

 کوهستان لرزان!

کوهستان دنالی با داشتن 6193 متر ارتفاع، یکی دیگر از خطرناک‌ترین کوه‌های دنیاست که در آلاسکا واقع شده است. دلیل اصلی پرخطر بودن این کوه، زمین‌لرزه‌های شدید و مداومی است که در این منطقه اتفاق می‌افتد. میزان اکسیژن در این ارتفاع از سطح دریا، نیمی از اکسیژن طبیعی موجود در هواست در حالی که در این کوهستان به دلیل عرض جغرافیایی، این میزان اکسیژن از نیم هم کمتر است. از سال 1932 تا به حال 106 نفر جان خود را در کوهستان دنالی از دست داده‌اند. یکی از پرحادثه‌ترین سال‌ها در تاریخ این کوهستان، سال 1992 بود که در آن 16 نفر از کوهنوردان جان خود را در راه صعود به قله از دست دادند. در ارتفاع 5242 متری دمای هوا در این کوهستان به بیش از 20 درجه زیر صفر می‌رسد.

 قد بلند ژاپنی!

فقط قله‌های بلند و مرتفع، مرگ‌آور نیستند بلکه کوه‌هایی مانند فوجی با ارتفاع 3776 مترهم می‌توانند مرگ آفرین باشند؛ کوهستان‌هایی که با درختان پوشیده شده اند. کوه فوجی که در 150 کیلومتری توکیو واقع شده، در اصل یک آتشفشان غیرفعال است و جنگلی که در دامنه آن قرار دارد، یکی از معدود مکان‌هادر آن اطراف است که از گدازه‌ها و مواد مذاب آتشفشان سال 1707 در امان مانده است.

بسیاری از کوهنوردان و جهانگردانی که به این کوه رفتند، هیچ گاه بازنگشتند و به همین دلیل ژاپنی‌ها این کوه را کوهستان مرگ می‌نامند. آنها معتقدند که در اطراف کوه فوجی، مناطقی وجود دارند که دارای خاصیت مغناطیسی هستند و همین امر، باعث می‌شود تا ردیاب‌ها نتوانند کسانی را که در این منطقه مفقود می‌شوند، پیدا کنند. البته این امکان نیز وجود دارد که کوهنوردان ناپدید شده، شکار حیوانات وحشی ساکن جنگل، از قبیل مارها و سگ‌های وحشی، شده باشند.



منبع: ارم‌نیوز



نظرات() 
تاریخ آخرین ویرایش:- -

روزهای غم انگیز وزرش زنان (لیلا اسفندیاری)

نوشته شده توسط:احمدرضا دودانگه
چهارشنبه 5 مرداد 1390-05:10 ب.ظ

روزنامه شرق :

خبر تلخ بود و دردناک. هنوز یک هفته از مرگ زهرا فرجی دختر 17ساله تیم‌ملی قایقرانی جوانان نگذشته بود که این بار خبر مرگ لیلا اسفندیاری، کوهنورد بانوی ایرانی، ورزش زنان را حزن‌انگیز کرد. اسفندیاری که اوایل تیرماه گذشته برای فتح قله 8035متری «گاشربروم 2» در هیمالیا راهی پاکستان شده بود، پس از فتح این قله، روز جمعه به هنگام بازگشت از این مسیر دچار حادثه شد و جان خود را از دست داد. لیلا اولین زن کوهنورد ایرانی بود که برای صعود به دومین قله بلند و سخت دنیا، یعنی کی دو تلاش کرد. اما به دلیل شرایط نامساعد و بد آب‌وهوایی پاکستان نتوانست صعودش را به این قله 8611 متری کامل کند.
او مسافتی بیشتر از 400 متر را سقوط می‌کند و در ارتفاع 7200 متری در خارج از مسیر متوقف می‌شود. قله‌های «گاشربروم» همان قله‌هایی هستند که مرحوم محمد اوراز، کوهنورد فقید کشورمان سال 82 در مراحل پایانی صعود «گاشربروم 1» درگیر بهمن شد و جان به جان‌آفرین تسلیم کرد. جایی که جان لیلا اسفندیاری و بسیاری دیگر از کوهنوردان را گرفته به نام کوه‌وحشی مشهور است. آمارهای منتشرشده از مرگ‌ومیر کوهنوردان در سال 2010 نشان داده که از هر چهار کوهنوردی که راه صعود به قله کی دو را پیش گرفته‌اند، یک نفر با مرگ روبه‌رو شده است. تلاش 73روزه لیلا برای رسیدن به قله کی دو در حالی بی‌نتیجه ماند که این آمارها هرگز او را از دست یافتن به هدفش پشیمان نکرد.
لیلا دو سال پیش نیز به همراه یک گروه ایرانی به قله نانگاپارت که با 8126 متر، یکی از مرتفع‌ترین قله‌های مرتفع و صعب‌العبور دنیاست، صعود کرد که در این صعود هم‌تیمی خود سامان نعمتی را از دست داد. او بعد از فوت دوستش در مصاحبه‌هایش گفته بود که دوست دارد جای سامان باشد و مثل او در غار و کوه بمیرد. «من به حال سامان غبطه می‌خورم. مردن در چنین جایی برای خودش ابهتی دارد. من اصلا از مردن نمی‌ترسم و دوست دارم در کوه یا غار بمیرم.»
حالا پس از گذشت چهار روز از مرگ پرافتخارترین زن کوهنورد ایرانی پیکر بی‌جان لیلا در زیر یخچال‌های گاشروبروم آرام گرفته. جایی که او آرزویش را می‌کرد. جایی که تا ابد چشم‌انداز زیبای کوهستان قراقروم برایش به منظر خواهد داشت. خانواده اسفندیاری با دلی آکنده از اندوه پیکر دخترشان را به آن سوی مرزها سپرده‌اند تا به تصمیم او احترام بگذارند. «بر اساس خواسته خودش، پیکر پاکش را در همان نقطه‌ای که هست به کوه‌های بلند، پاک و پر برف گاشربروم می‌سپاریم. گسترش مرزهای محدود توانایی، مقابله با محرومیت‌های قراردادی و اثبات شایستگی‌های زنان، آرمان‌هایی بودند که لیلا پرداختن به آنها را در کوهنوردی یافته بود و چه خوش درخشید و توانمند بود در مجال کوتاهی که برای زیستن داشت. او تمامی فرصت‌ها و اندوخته زندگی‌اش را صرف کوهنوردی کرد و سرانجام در جایی آرام گرفت که آرزویش را داشت.»
در این صعود یک ایرانی دیگر همراه لیلا اسفندیاری بود که لحظه به لحظه در جریان اتفاقات بود و به صورت معجزه‌آسایی از این سقوط و از داخل یک غار یخی جان سالم به در برد. عبدالعظیم برهمنی، 55 ساله که لحظه به لحظه این حادثه را شرح می‌دهد، معتقد است مقصر اصلی این اتفاق تلخ، کارگر ارتفاع بالای لیلا بوده. عبدالعظیم برهمنی می‌گوید: «کارگر ارتفاع بالای لیلا فردی کاملا خونسرد بود و هیچ کمکی به او نمی‌کرد؛ به نحوی که وقتی من برای اسفندیاری چای آماده کردم، حتی در کنار چادر هم نبود، چه برسد به اینکه در موقع لازم بتواند به لیلا اسفندیاری کمک کند.» برهمنی با تاکید بر اینکه سهل‌انگاری این کارگر پاکستانی را می‌شود از طریق قانونی پیگیری کرد، ادامه می‌دهد: «با درخواست خانواده‌ آن مرحوم می‌شود از طریق قانونی این سهل‌انگاری را پیگیری کرد، اما اگر پیگیری نباشد، آنها هم جوابگو نخواهند بود.» یکی از مسوولان فدراسیون کوهنوردی هم در توضیح هر چه بیشتر صحبت‌های برهمنی به شرق می‌گوید: «متاسفانه کارگران پاکستانی صرفا به خاطر اینکه راه‌بلد هستند و فقط برای اینکه بارهای کوهنوردان را بالا ببرند، در کنار آنها هستند. آنها اصلا صلاحیت این کار ندارند. چراکه شرایط کوه‌های پاکستان با ارتفاعات هیمالیا در نپال متفاوت است. نپالی‌ها انسان‌های مقیدی هستند و از کوهنوردی به عنوان یکی از صنعت‌های گردشگری کشورشان استفاده می‌کنند. فکر نمی‌کنم آن طور که گفته شده بتوان این قضیه را پیگیری کرد.» سهند عقدایی هم‌تیمی سابق لیلا اسفندیاری و مدیربرنامه‌های او نیز درباره تصمیم خانواده این کوهنورد و اینکه جسد لیلا الان در چه وضعیتی قرار دارد به شرق توضیح می‌دهد: «پدر لیلا که در حال حاضر در ایران نیست. اما به همراه مادرش تصمیم گرفتند که به وصیت دخترشان عمل کنند.
اگر تصمیم بر پایین آوردن پیکر لیلا بود، باید گروهی را به این محل اعزام می‌کردند تا مراحل کار انجام شود. اما چون خود او پیش از این خواسته بود که در صورت مواجهه با مرگ به جسدش دست نزنند، پیکرش در زیر یخچال‌های گاشربروم مانده و دست نخورده باقی می‌ماند؛ چراکه این کوه‌ها جزو مناطق صعب‌العبور هستند و در طول سال تعداد کوهنوردان انگشت شماری که از توانایی لازم برای بالارفتن از آن برخوردار هستند، پا به این محل می‌گذارند. پیمودن مسیر این کوه‌ها به قدری دشوار است که برای برداشتن یک قدم باید پنج بار نفس بکشی. لیلا اسفندیاری کوهنوردی حرفه‌ای را 10سال پیش با عضویت در باشگاه کوهنوردی و اسکی دماوند آغاز کرد. او همیشه آرزو داشت به یکی از قله‌های 8000 متری هیمالیا صعود کند. لیلا آنقدر برای رسیدن به خواسته‌اش مصر بود که حتی مجبور شد از کارش در بیمارستان استعفا بدهد. شب گذشته مراسم یادبوی برای این کوهنورد پرافتخار زن ایرانی با حضور اهالی این رشته، در باشگاه دماوند برگزار شد.

 

از وبلاگ آنا پورنا



نظرات() 
تاریخ آخرین ویرایش:- -



  • تعداد کل صفحات:7 
  • 1  
  • 2  
  • 3  
  • 4  
  • 5  
  • 6  
  • 7